Το βραχιολάκι αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, το φοράνε κυρίως τα παιδιά για να μην «καούν» και να προστατευτούν από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Μέχρι και πρόσφατα, πριν κάποιες δεκαετίες οι όμορφες γυναίκες ήταν αυτές που δεν μαύριζαν από τον ήλιο (μαύριζαν αυτές που έκαναν δουλειά έξω, οι αγρότισσες που ήταν πιο φτωχές). Έτσι ο ήλιος του Μαρτίου ήταν «ύπουλος» και ο μάρτης ήταν η υπενθύμιση! Το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές (Rosa) όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

Το έθιμο εκτός από την Ελλάδα, υπάρχει και στην Αλβανία (ονομάζεται Βερόρε), στα Σκόπια (ονομάζεται Μαρτίνκα). Σε αυτές τις χώρες πολλές φορές δένουν το Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή. Στη Βουλγαρία την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Παρόμοιες κλωστές (άσπρο και κόκκινο) χρησιμοποιούνται και τα Χριστούγεννα για να στολίσουν κλαδιά με διάφορους καρπούς για να είναι εύφορη η επόμενη χρονιά. Στη Ρουμανία υπάρχει ένας μύθος που λέει ότι ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι. Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε το δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το Μάρτη (Μαρτισόρ στα Ρουμάνικα), με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.

Επιμέλεια – Κείμενο MSc Χρήστος Χαλβατζής, πηγή: www.mixanitouxronou.gr/

The post Το έθιμο του “Μάρτη” appeared first on Μανσόλας Σχοινιά - Σπαγγοι.

Οι Άραβες, όμως, πιστεύεται ότι είναι ο λόγος για την εξάπλωση του μακραμέ στην Ευρώπη. Ταξίδεψαν σε όλη σχεδόν την ήπειρο από τις ερήμους της Μέσης Ανατολής, σε πόλεις κοντά στην Ασία και την Αφρική. Τελικά, και οι ναυτικοί υιοθέτησαν τεχνικές του μακραμέ και τις ενσωμάτωσαν στις δικές τους μεθόδους κομποδεσίματος. Με τα νήματα που είχαν για να μπαλώνουν ή να στερεώνουν τα ιστία έφτιαχναν διάφορα πρακτικά ή διακοσμητικά καλλιτεχνήματα, ανεμόσκαλες και καλύμματα τιμονιού, καθώς και στολίδια, όπως καπέλα και ζώνες. Με αυτά διακοσμούσαν το εσωτερικό του καραβιού ή αντάλλαζαν με άλλα είδη στα ξένα λιμάνια, κάνοντας γνωστή την τέχνη του μακραμέ και σε ανθρώπους σε άλλες χώρες. Μέχρι τον 15ο αιώνα, η Ισπανία ήταν υπό την κυριαρχία των Μαυριτανών. Οι Ισπανοί μαθαίνουν την τέχνη του μακραμέ από τους Μαυριτανούς. Αυτή η συγχώνευση των δύο πολιτισμών βοήθησε να εξαπλωθεί το μακραμέ στη Γαλλία τον 15ο έως τον 16ο αιώνα, και στην Ιταλία τον 17ο έως τον 18ο αιώνα. Ταυτόχρονα, το μακραμέ έγινε δημοφιλές στην Αγγλία τον 16ο αιώνα. Η εξέλιξη του Μακραμέ

Η εξέλιξη του Μακραμέ

Μετά τα χρόνια της μεγάλης άνθησης του μακραμέ στη Ευρώπη από τους Άραβες, η τέχνη αυτή σιγά-σιγά παραμελήθηκε, μέχρι που επανήλθε στη μόδα τη δεκαετία του ‘60 και ‘70. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα ξανάγινε μια πολύ διαδεδομένη μορφή χειροτεχνίας: από την εποχή αυτή προέρχονται θαυμάσιες κουρτίνες, τσάντες, ζώνες, γιλέκα, διακοσμητικά τοίχων κ.ά. που μπορεί κανείς να δει στα Εθνολογικά Μουσεία και στα Μουσεία Λαϊκής Τέχνης της Αμερικής και πολλών χωρών της Ευρώπης. Στα Μουσεία Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης επίσης, μπορεί κανείς να θαυμάσει ωραιότατα σχέδια μακραμέ ως τελειώματα στα υφαντά στρωσίδια, στα τραπεζομάντιλα, στις πετσέτες, στα μαντίλια. Με την τεχνική του μακραμέ συνήθιζαν να δένουν τα νήματα που περίσσευαν από την ύφανση και να κάνουν πανέμορφα δαντελωτά κρόσσια και φούντες.
Σήμερα πλέον η τεχνική αυτή έχει εξελιχθεί και επανέρχεται στη μόδα ως μικρο-μακραμέ, η οποία είναι πια πολύ διαδεδομένη στον κόσμο του κοσμήματος. Κάθε χειροτέχνης και καλλιτέχνης με εφόδια την φαντασία, την έμπνευση και κλωστές… μπορεί να δημιουργήσει σχέδια ελεύθερα ή γεωμετρικά, επίπεδα ή ανάγλυφα, μονόχρωμα ή πολύχρωμα, να τα συνδυάσει με χάντρες, πέτρες και άλλα υλικά… και να δώσει μορφή σε βραχιόλια, περιδέραια, δαχτυλίδια, τσάντες, ζώνες, ρούχα, κουρτίνες, διακοσμητικά τοίχου και όλων των ειδών αξεσουάρ. Καλώς ήρθατε στον κόσμο του Μακραμέ! Αυτή είναι μόλις η αρχή. Στα επόμενα άρθρα θα μάθουμε τους βασικούς κόμπους και πώς να κάνουμε ένα κόσμημα. Κομποδεθείτε… έπεται συνέχεια! Βιβλιογραφία: “Η Τεχνική του Μακραμέ”, Gisela Thieme Shield, Εκδόσεις ‘Εργάνη’ (1991)

Πηγή: Μακραμέ | Η Τέχνη Των Καλλιτεχνικών Κόμπων

Ευαγγελία Ματούλα Δημιουργός των Evangelilies Jewels

The post Η Ιστορία και η εξέλιξη του Μακραμέ appeared first on Μανσόλας Σχοινιά - Σπαγγοι.

Πηγή: Μακραμέ | Η Τέχνη Των Καλλιτεχνικών Κόμπων

Ευαγγελία Ματούλα Δημιουργός των Evangelilies Jewels

The post Τι είναι το «Μακραμέ»; appeared first on Μανσόλας Σχοινιά - Σπαγγοι.

The post Εισαγωγή στην τεχνική του μακραμέ appeared first on Μανσόλας Σχοινιά - Σπαγγοι.

The post Μικρή συλλογή κόμπων appeared first on Μανσόλας Σχοινιά - Σπαγγοι.